De spruitjes van Mart

“Spruitjes, Ria, spruitjes!” De vol-ko-men terechte diskwalificatie van Renate Groenewold gisteren tijdens de 5000 meter van het NK allround gaf Mart Smeets de gelegenheid een keertje of twintig duidelijk te maken dat er een spruitjesgeur in Thialf hing.

Onzin natuurlijk. Als straks de Olympische Winterspelen worden gehouden en een directe concurrente van diezelfde Renate Groenewold uit pak ‘m beet Duitsland maakt zo’n fout, dan is Smeets de eerste om op hoge toon diskwalificatie van die Fräulein te eisen. Dan zal hij bulderen: “De regels, Ria, de regels!”

Maar goed, ik ben dolblij dat Mart en Ria de komende maanden op zaterdag- en zondagmiddag weer tot ons komen. Sowieso omdat Ria Visser sinds ze de commentatorplek inruilde voor die van analist een ontdekking is van het niveau Jan van Halst. Maar ook omdat het voor mij een paar weken verlof betekent van Eredivisie Live, waar ik elke week weer word geconfronteerd met het Goedgeklede Spraakgebrek dat Humberto Tan heet. De man slikt nog meer letters in dan Jan-Peter Balkenende in zijn slechtste speeches en dat begon me met de week meer op de zenuwen te werken.

Ik mag van het thuisfront weer aanschuiven bij Mart en Ria en dat pleziert me meer dan die vele saaie rondjes linksom eigenlijk rechtvaardigen. Als Tan eens geen schnabbel heeft, moet ie bij die twee in de leer...

Het beste sportprogramma van Nederland

Op 25 juni 1978 was het Plaza de Mayo in Buenos Aires om drie uur volkomen leeg. Tot één man het plein op stapte. In afwachting van de Dwaze Moeders. Die even later inderdaad kwamen. En die ene man precies vertelden wat het Argentijnse regime hun kinderen had aangedaan.

Je denkt dat Frits Barend, want hij was die man, zich als voorman van het naoorlogs verzet alsnog naar een lintje zit te praten. Maar zo gaat dat bij Holland Sport niet. Daar wordt geen onzin verteld. Dus staven oud-international Wim Rijsbergen en een foto waarop Frits Barend dicator Videla een microfoon onder zijn neus duwt het verhaal van de man die destijds een kritisch Vrij Nederland-journalist was. Petje af, Frits.

Presentator Wilfried de Jong weet als geen ander zijn gasten de ruimte te geven. En daarom is Holland Sport met afstand het beste programma voor de echte sportliefhebber. Wilfried de Jong kan er in een gesprek van vijf minuten voor zorgen dat de kijker zelfs tamelijk onbekende sporters als Yvonne van Vlerken echt een beetje leert kennen. En in zijn hart sluit. Het verschil met een Mart Smeets: Wilfried stelt niet alleen vragen, hij luistert ook nog oprecht geïnteresseerd naar de antwoorden. Helaas is dat tegenwoordig een verademing...

Smeets doet aan heldenverering

Gênante televisie. Een andere term is er niet voor het tweeluik dat de NOS gistermiddag rond het NK afstanden uitzond vanuit Lemmer. Daar, aan een tafeltje in café-restaurant ’t Centrum, zat een ruim twee meter lange man niet één, maar twee bruine armen te halen bij wat ooit een groot schaatser was. Meneer Smeets, de man die interviews doorgaans verpakt in een hoorcollega waarin de geïnterviewde ‘ja’ mag knikken, was op audiëntie bij Rintje Ritsma.

Er is dan helemaal niks mis mee om van het halfuur televisie pakweg 28 minuten te besteden aan heldenverering. Ritsma was tenslotte een grootheid. En dan past, nu hij éindelijk afscheid heeft genomen, absoluut waardering. Maar meneer Smeets, is het héél veel gevraagd om vanachter de koffie en de Berenburg dan ook twéé minuten kritisch te zijn? Desnoods: te doen alsof?

Te vragen of ie de laatste vier jaar misschien alleen is doorgegaan omdat hij niks anders kon of ook omdat hij verliefd was op geld? Of eens te horen hoe zo'n slimme jongen voor een paar ton de boot in gaat met een of andere stomme belegging? Met hem te onderzoeken waarom zo veel wielrenners worden gepakt op doping en haast nooit een schaatser?

Kom op, meneer Smeets, op 11 januari 2012 mag u met pensioen. Nog even volhouden, hoor!