Waar je was en wat je deed...

Nee, ik doe er niet aan mee! Geen woord van kritiek wil ik horen op de wijze waarop de Nederlandse omroepen de Amerikaanse presidentsverkiezingen hebben gebracht.

Rick Nieman en Erik Mouthaan (of was het Van Velzen?) waren in Obama vs. McCain gewoon in vorm en de NOS kun je niets verwijten. Ga als je Philip Freriks of Eva Jinek heet om middernacht maar eens van start in de wetenschap dat je uren (uiteindelijk vijf uur en één minuut) moet toewerken naar iets dat iedereen al weet: dat er water naar beneden komt als het regent.

De voorspelbaarheid van de uitslag zat iedereen danig in de weg en echt leuk werd het pas toen de conservatieve deskundige Bart Jan Spruyt het gejuich van de NOS-mannen Kees van Dam (“Het is een voorrecht hier te zijn”) en Gerri Eickhof (“Mooi om bij de winnaar te mogen zijn”) afdeed als “anderhalf uur psalmen zingen voor Obama”. Terug op aarde, na een doorwaakte nacht.

Eentje die, toen de zon al lang op was, in Amerika Kiest ook nog eindigde met De Moeder Aller Cliché’s: “Dit was zo’n moment in de geschiedenis waarover je later altijd meteen kunt zeggen waar je was en wat je deed.”

(En 16.356.276 Nederlanders moeten, als ze eerlijk zijn, antwoorden: “Ik lag in bed en ik sliep...”)